Vakantie
Kroatië
2004
ROVINJ


Dit jaar gaan
we weer naar Kroatië. Twee jaar terug zijn we ook al
geweest, toen in Porec. Daar hadden we een
appartement bij een groot hotel gehuurd. De jongens
hadden toen de leukste tijd gehad, er was van alles
te beleven op het park, het Hotel organiseerde
steeds hele leuke dingen. De zee was heerlijk en het
weer was ook lekker!
Vorig jaar
waren we weer naar Hongarije geweest. Dit was toch
niet zo leuk als Kroatië… kortom dit jaar hadden ze
toch wel een zéér dringend verzoek om toch maar naar
Kroatië te gaan. Léan had vervolgens een plekje
gevonden in Rovinj, Villas Rubin.
Ikzelf had op
woensdag 7-7-2004 vakantie genomen, terwijl we in de
nacht van donderdag op vrijdag vertrokken. Léan die
was erg druk met alles te regelen en te organiseren,
de jongens verveelde zich een beetje en ik probeerde
om veel rust te vinden. We vertrokken met een héle
volle wagen om 3:20 uit Mijdrecht richting Villach!
In Villach hadden we via internet een familie kamer
geboekt bij het hotel Mosser. Hier hadden we twee
jaar terug ook goede ervaringen opgedaan. Vandaar
dat we deze maar vast hadden geboekt.
De reden waarom
we in één keer naar Villach rijden is dat je dan de
Tauern en de Katschberg tunnel heb gehad. Hier wil
het zaterdags nogal druk worden. Vanuit Villach heb
je dan geen grote files, behalve die bij de
grensovergangen. Het prettige was dat nadat we de
Katschberg tunnel uitkwamen de temperatuur van 12
naar 27 graden Celsius gestegen was.
We waren om
15:35 in Villach aangekomen. Dus toch 12:00 uur
onderweg geweest om 1120 km af te leggen. Léan kreeg
vrij snel last van haar rug, hierdoor kon ze helaas
niet rijden. Ik heb redelijk rustig gereden, 120 –
160 km/uur. Hierdoor raak je niet zo snel vermoeid.
Veel gestopt onderweg, redelijk wat gedronken en
gegeten. De jongens waren gelukkig zeer
verdraagzaam. Er is onderweg geen verkeerd woord
gevallen.


In Villach is
Léan met de jongens even gaan winkelen terwijl ik
lekker ging bij slapen. Michel en Wouter waren
eerder teruggekomen… en ook lekker in slaap
gevallen. Toen ik wakker werd lag iedereen te
slapen…
We zijn
gezamenlijk nog even de stad ingegaan en hebben bij
het Grieks restaurant ‘Delphi’ lekker (en veel)
gegeten.



Tevens
hebben we nog wat ideeën opgedaan… ;-)
Die Oostenrijkers weten wel wat leuk is…
We zijn de
nacht uitgerust ingegaan… het duurde dan ook zeer
lang voordat we gingen slapen. Susan die ging nog
een nachtelijk wandeling het hotel door waarbij ik
zelf driftig achteraan ging… maar uiteindelijk ging
iedereen slapen.


De volgende dag
waren we omstreeks 8:15 weer aan het ontbijt. Een
lekker ontbijt met een ontbijtbuffet. Alles netjes
geregeld.

Omstreeks 9:00
vertrokken we vanuit Villach naar Rovinj. We
besloten om ditmaal over Italië te rijden. De vorige
keer waren we over Slovenië gereden, hier had je
nogal wat tunnels en smalle weggetjes. Over Italië
was het bijzonder goed te doen, mooie snelweg, pas
nieuw geasfalteerd. Alleen bij de grensovergang is
het even zoeken… daar hebben ze de grensovergang
mooi verstopt... :-(


Je moet eerst
nog een half uurtje door Slovenië. Hierna een B weg
richting Rovinj. We waren omstreeks 14:00 uur in
Rovinj aangekomen. Tevreden keken we elkaar aan en
dachten; “we zijn er…” echter… er stond een
behoorlijk rij met mensen die zich kwamen aanmelden.

Deze rij duurde
3,5 uur!!! Drie en een halve uur hebben we in
de rij gestaan… Er waren twee mannen achter de balie
bezig, die zich voortbewogen, de overige mensen die
achter de balie stonden deden of niets of héél
weinig… Dit was echt een domper. Voor mij was de
vakantie al geweest. Je bent dan in staat om om te
keren en naar huis te gaan… maar je bent niet
alleen, de rest dacht er dus anders over…
Het huisje was
wel heel mooi, en viel dus mee… vooral na zolang
wachten, wordt je acceptatie grens automatisch
verhoogd. Tijdens het wachten had een balie
medewerkster via een kaartje aangegeven waar we
ongeveer zaten… het was een soort buurtje, waar
allerlei woningen in een blokkenbouwdoos vormgegeven
werd. Dit was niet zoals we dachten, dus weer een
aanleiding om wat minder positief in de rij te staan
wachten. Maar het bleek een alleenstaand huisje te
zijn met voldoende ‘eigengrond’ en een straatje voor
het huis met tafeltjes en voldoende stoelen.


Later zijn we
naar die ‘buurtjes’ wezen kijken, ziet er best wel
gezellig uit hoor, alleen niet voor ons, wij willen
graag enige privacy, wat meer op ons eigen. In die
buurtjes zit alles aan elkaar en heb je weinig
privacy en weinig ramen. Dus leuk voor mensen die
graag bij elkaar zitten…
Tevens is het
heel lekker dat er iedere dag het huisje wordt
schoongemaakt én de handdoeken worden vervangen.
Kortom van alle gemakken voorzien.
We hebben de
eerste avond thuis gegeten en verder thuis gebleven.

We hebben
afgesproken om de eerste week te ontspannen en niet
al te cultureel bezig te zijn… dit om de jongens de
tweede week mee te krijgen naar meer cultureel
verantwoorde uitjes!
Helaas was de
zee overdekt met een soort Alg… De jongens hebben
wel gezwommen in het zwembad. Het zwembad was gevuld
met zout water, dat wisten we gelukkig in Nederland
al! Zondagavond was er de miss verkiezing, alleen
toen begon het te regenen en zijn we naar huis
gegaan. Later hoorde we dat het best wel leuk was
geweest.


(Er werd veel gelezen...)
De Maandag
heeft het iets geregend en waaide het erg hard! De
temperatuur was wel heerlijk, tussen de buien door
hebben we nog uren liggen zonnen… wel een beetje een
vreemd idee, regenachtig en toch zonnen. We hebben
in de middag gewinkeld en hebben ’s avond bij het
restaurant Bizzarra gegeten. Het was heerlijk eten
daar. Maandagavond hebben we wat gedronken terwijl
er een live bandje speelde, Wouter is er later
alleen naar toe gegaan. Die had een aantal
Nederlandse jongeren gezien…


Dinsdagochtend
was de zee hartstikke schoon! Dankzij de wind van de
vorige dag! Dus hebben we weer voor het eerst
gesnorkelt… was weer leuk en herkenbaar. Veel
verschillende visjes gezien… Later op de avond zijn
we naar Rovinj geweest om te eten. Dinsdagavond
hebben Léan en ik een rondje gelopen en even naar
het live bandje geluisterd, Wouter is er alleen naar
toe gegaan en laat thuis gekomen.



Woensdag hebben
we heerlijk van het weer genoten. Zelfde als de
dinsdag! Léan heeft vandaag zelf gekookt… een soort
keukenprutje zoals ze het zelf noemde! Toch was het
best wel lekker!
Donderdag was
hetzelfde als de dagen ervoor, lekker ontspannen en
gezwommen. Kees heeft net zijn tweede boek
uitgelezen! Zelfs Susan heeft drie boeken gelezen!!
In de avond zijn we in Rovinj wezen eten bij Nana
Mouscouri… en hebben in de avond wijn gedronken bij
de party club…


(mooie straatjes in Rovinje)
Vrijdag dito,
gelezen, gezwommen en ontspannen… weer bij de
Bizzarra gegeten!


(Rovinje, even een ijsje...)
Kortom een heel
ontspannen weekje waarbij we ’s avonds een keer
thuis hebben gegeten, de overige dagen hebben we
lekker buiten de deur gegeten. Het is weer even
wennen dat je pas om 20:00 uur gaat eten, je hebt
dan wel echt honger! Verder hebben we een
behoorlijke leeswoede gehad… die we nu een beetje
overkomen. De jongens hebben andere vriendjes en
vriendinnetjes gevonden, die zijn thuis niet meer
gezien… ;-)
We hebben
besloten om volgende week dinsdag naar de
Plitvicemeren te gaan. Volgens het boekje is het er
schitterend!
Dit is de week
waar we wat meer gaan doen aan cultuur… hoewel dit
best wel tegenviel, dit komt doordat de jongens op
het park heel erg naar hun zin hadden… Het is zelfs
een beetje eng, de jongens gaan lekker met elkaar
om, geen enkel keer een oplaaiende ruzie! We weten
niet wat ons overkomt. :-)
Zondag zijn we
met zijn tweetjes naar Rovinj gelopen. We
besloten om dit midden op de dag te doen, zodat we
zeker wisten dat het warm was, met weinig schaduw…
We hadden geluk, het was warm én zonder schaduw! Het
was maar een uurtje lopen, dus viel het eigenlijk
wel mee. Daar hebben we lekker op het terrasje
gezeten, wat gedronken, even in het internet café
gezeten… en daarna weer een uurtje terug. Maar nu
met iets wind en meer schaduw!
Verder hebben
we de zaterdag, zondag en maandag op het park
gezeten, gewoon lekker lezen, zonnen, zwemmen en
ontspannen. Dus tot dan toe weinig cultuur!
De dinsdag zijn
we vroeg opgestaan om naar de Plitvice meren te
gaan. Het was een hele rit om er te komen, het
eerste stuk tot aan Reijka ging het eigenlijk beter
als verwacht. Tot Léan aangaf dat we van de
‘snelweg’ af konden om binnen door naar Plitvice te
gaan… echter dit was iets te vroeg..., maar omdat we
allemaal al een lekkere week achter de rug hadden
werd dit op een bijzonder coulante wijze
afgehandeld… we hebben er in totaal 5 uur over
gedaan om er te komen. Maar toen we er waren was het
verschrikkelijk mooi! Wat een natuur! Zelfs Wouter
gaf aan dat hij dit niet had willen missen!

Het eerste
schouwspel dat we zagen! Diepblauwe, overgaand
naar Turkoois kleuren water, met vele watervallen!
Wij kozen
uiteindelijk voor de langste route! Route C!
Deze zou 5 tot
6 uur duren! Allemaal lopend af te leggen. Met een
stuk boottocht en een ritje met een elektra busje,
hebben we er 3½ uur overgedaan!!!!

Route C…


Heel helder
water, gevuld met forel!!


Mooie blauwe
kleuren! Helder en fris! Erg indrukwekkend hoor! Je
kijkt de diepte in, geen idee hoe diep, maar gezien
de bomen die soms in het water steken, erg diep! Het
leek soms wel of dat de vissen boven het water
zwommen...


Overal heel
mooie watervallen!


Prachtige meren
met helder water, temperatuur die dag was 35-40
graden Celsius… is toch behoorlijk warm om in te
lopen!
Terug zijn we
langs de kust weer richting Rovinj gegaan deze tocht
was heel anders dan heen maar wel indrukwekkend. We
kwamen langs dropjes die verlaten waren en de sporen
van de oorlog nog duidelijk zichtbaar. Ook deze weg
was lang en duurde ook 5 uur voor we weer op de
plaats van bestemming waren. Het maakte dus niets
uit of je door het binnenland ging of langs de kust
alleen hebben we 2 keer ander landschap gehad en dat
is dan toch weer aardig cultureel. Ze vonden het
tenminste eigenlijk wel genoeg voor deze week.
Domper
De avond begon
best wel leuk, er werd een show gegeven met allerlei
flauwe grappen, die, als je melig genoeg was, best
wel grappig waren. Later op de avond nog bekende uit
Mijdrecht tegengekomen. Hier nog wat mee gedronken,
en toen de lichten uitgingen zijn we naar huis
gegaan. We lagen net in bed of Wouter belde naar
mijn mobiele telefoon, hij was nog steeds niet
thuis…
Hij melde dat
hij net met de politie had gesproken omdat ze
onverwacht, zonder enige aanleiding zijn
‘overvallen’ door een stel Kroatische jongeren. Deze
waren geheel in het zwart gekleed en begonnen zonder
enige reden de jongens in elkaar te slaan. Twee van
de jongens werden geraakt door een stuk hout, Wouter
kreeg een trap op zijn linker borstkas door een
jongen die er aan kwam springen (vanuit het donker)
en viel zijlings op zijn knie, doordraaiend op zijn
rug terecht. Hij probeerde overeind te komen tot hij
plotseling een harde klap op zijn linker slaap
kreeg. Hij krabbelde overeind en sprintte naar de
dichtstbijzijnde caravan en zocht dekking. De
overige jongens waren ook gevlucht, een paar
achterna gezeten met een stuk hout. Doordat ze in
het pikkedonker plotseling aangevallen werden waren
ze zich wezenloos geschrokken en op de vlucht
geslagen. De security en
politie waren snel ter plaatsen en hebben de getuige
verklaringen opgenomen. De volgende dag zijn we naar
het politiebureau gegaan en hebben hiervan aangifte
gedaan. (voor zover dit waarde heeft… hij heeft geen
gezichten gezien in het pikkedonker). Helaas is dit
een nare ervaring in een leuke vakantie… de schrik
zit er goed in bij de jongens, en ouders…
De terugreis
Vrijdag hebben
we de spullen ingepakt. De jongens zijn weer de hele
dag weggeweest naar de party club en hebben daar ook
gezwommen. Het was vandaag erg broeierig… de lucht
vochtigheid was zeer hoog! In de avond hebben we
allemaal een lekkere biefstuk gegeten, behalve
Michel die ging voor de mixed grill. Daarna zijn de
jongens tot ’s avonds laat uitgeweest, Léan en ik
hebben de spullen ingepakt…
We zijn
uiteindelijk om 3:40 onderweg gegaan richting
Nederland. Er was een ontzettende file op de A3 in
Duitsland! 100 KM voor Munchen! Gelukkig was dit
richting het zuiden. We hoorden dat er veel file
was, daarom zijn we over de A99, A8, A5 weer
richting A3 gegaan, net voor Frankfurt kom je dan
weer op de A3. Helemaal geen file gehad onderweg! We
hebben onderweg nog even gegeten. Gelukkig heeft
Léan ook behoorlijke stukken gereden, ging allemaal
lekker ontspannen. Uiteindelijk waren
we omstreeks 19:00 weer thuis aangekomen.