De vakantie in Kroatië was al vroeg geboekt. We hadden net de vakantie in Tsjechië achter de rug. De vakantie had blijkbaar te kort geduurd omdat Léan direct de volgende vakantie ging boeken.

Op de een of andere manier was nu Kroatië gekozen. Dit door aanbevelingen van diverse kennissen die er al eerder geweest waren. Ook was het nog steeds een oude wens om naar "Porec" te gaan. 15 jaar geleden zijn we ook gegaan, Léan was net een paar maanden zwanger, echter bij Villach ging het mis met de zwangerschap. Later bleek dat er een van de twee misgegaan was, Wouter was lekker blijven zitten.

Dus we gingen het nu weer proberen, maar nu met zijn vijven. Na lang wikken en wegen hebben we besloten om onderweg op de bonnefooi een hotel te boeken. Dus niet vooraf, wat eigenlijk wel een grote stap is binnen ons gezin om niet geheel beschermd onderweg te gaan…

Ik was twee dagen eerder vrij en had lekker de tijd gekregen om uit te rusten. Léan die was erg druk geweest met inkopen, schoonmaken (het huis moet altijd schoon zijn als je vertrekt) en het voorbereiden van allerlei zaken.

Léan zag nogal tegen de tunnels op, vooral de Taurntunnel, deze stond in het verleden behoorlijk negatief in het nieuws. Hier verongelukken nogal wat mensen…

De eerste week zouden we gebruiken om lekker te zwemmen en uit te rusten, de tweede week om dorpjes etc. te gaan bekijken.

Voorbereiding

Als voorbereiding hadden we natuurlijk de reisgids, maar ook nog diverse zaken bij de ANWB:

· Links+Rechts de Autobahn.
Een boekje met alle (veel) hotels langs de snelwegen.

· Istrië ANWB Extra.
Een boekje van de ANWB met allerlei tips en routes.

· Landkaart van Istrië van de ANWB.

· Vignetten voor de Oostenrijkse autoweg.

Onderweg

De auto werd eind van de middag op 25 juli ingepakt. Hierbij ook weer duidelijkheid gekregen over het feit of het wel allemaal mee kunnen nemen. Ook een hele geruststelling voor Léan, hierbij een einde aan één van haar nachtmerries gemaakt.

We gingen om 02:00 uur het bed uit om te wassen en de laatste tassen in de auto te doen om vervolgens om 03:00 uur te vertrekken. Het regende pijpenstelen… wat een lekker gevoel gaf omdat we naar de zon zouden vertrekken. Het was hierdoor wel heel erg donker. Met de redelijke nachtblindheid van Léan was tevens beslist dat ik zou gaan rijden.

Het was heerlijk rustig, we reden binnen 2 uur al ver voorbij Gelsenkirchen. Hier gingen we over op Harry Potter, een voorlees CD serie die lekker spannend wordt verteld. We kozen om via Kassel te rijden. Hiermee beperk je de autoweg nummer 3. Deze heeft elke zomer last van zeer veel Baustelle’s. Het is een eind om in kilometers, maar met de tijd scheelt het toch behoorlijk. Omstreeks 11:00 uur ’s morgens reden we rond München.

Voor 12 uur reden we rond Salzburg. Kortom het schoot lekker op. Het scheelt ook dat je omstebeurt kan rijden. En met de regen had je ook weer geen zin om lang bij een rustplaats te blijven hangen. De temperatuur was ook niet echt om naar huis te schrijven, namelijk rond de 11 graden Celsius! We zaten al een beetje van de zenuwen te lachen, we hadden alleen maar korte broeken shirtjes met korte mouwen bij ons!

In Oostenrijk begon het wat minder te regenen, hoewel het nog steeds een beetje miezerde. In Oostenrijk zijn we door verschillende tunnels gegaan, na iedere tunnel werd het warmer! Tot we bij Villach aankwamen, daar was het heerlijk, 23 graden Celsius.

Villach

In Villach aangekomen gingen we een hotel zoeken. In de ANWB gids stond het hotel Mosser. Klonk allemaal goed, dus wij opzoek naar dit hotel. Nou, maar één keer fout gereden! Een nieuw record… Een vier sterren hotel die midden in het centrum stond. Gelukkig hadden zij nog kamers vrij. We moesten een 1 persoonskamer en een 4 persoonskamer nemen. Echter bleek de 4 persoonskamer ruimte genoeg te hebben voor ons vijven. Een leuke kamer, netjes en van alle gemakken voorzien, o.a. bad, douche, minibar, televisie, etc.

We hebben bij een Grieks restaurant, Delphi, gegeten. Een gezellig restaurant in het centrum van Villach. Hierna hebben we nog even naar de Villacherlauf gekeken. Allemaal sportieve mensen die rondjes in het centrum lopen… Er zijn toch behoorlijke stukken bij die echt ‘vals plat’ zijn.

Na een zware dag van sturen en ‘hangen’ zijn we redelijk op tijd naar bed gegaan. Hier nog wat televisie gekeken en de jongens nog wat met elkaar hebben ‘gedonderjaagd’ zijn we allemaal in diepe rust gevallen.

De volgende ochtend van een heerlijk ontbijt buffet genoten. Lekker sjiek allemaal, zelfs Michel en Susan waren hiervan onder de indruk. Er viel vrijwel geen onvertogen woord. (nou dat zegt toch wel wat).

Onderweg in Slovenië

Omstreeks 09:00 uur zijn we weer vertrokken richting "Porec" . Nu bleek toch wel dat het allemaal een heel beetje drukker werd. De wegen waren veel voller met als gevolg dat er ook meer files waren. Al gauw waren we bij de Slovenische grens, hier lange wachtrijen voor de tolheffingstations en de grensovergang. Gelukkig kan je overal met Euro’s betalen. Toch is dat wel handig, één muntsoort.

Helaas was dit ook zo’n beetje het einde van de snelweg, dus met een veel rustigere snelheid, gemiddeld 60 km/uur, gingen we onderweg naar de eindbestemming. We hebben wel genoten van de mooie steile bergen die je onderweg tegenkomt. Die vergezichten als je bovenaan bent. De kronkel weggetjes tussen de bergen door.

De tolwegen in Slovenië zijn niet echt duur, ongeveer € 1,40, maar je staat hier wel een hele tijd voor in de rij.

Eindelijk kwamen we bij "Porec" in de buurt. We kwamen een berg over en zagen vervolgens die schitterende zee, lichtblauw met aan de kust die leuke huisjes met die rode dakpannetjes. Een adembenemend gezicht! Nou, daar hadden de jongens wel zin in hoor… Harry Potter moest maar even uit om over dit mooie uitzicht te praten.

HOTEL PARK LAGUNA

Eindelijk kwamen we bij ons Hotel & Appartementen aan. Een luxueus complex met de loper over de marmeren looppad uitgerold. Nou, dit beloofde wat goeds… en dat was ook zo, lacherig gingen we naar binnen. Met een Nederlandstalige bediening werden we verder geholpen. Bij ons Appartement aangekomen waren we nog meliger geworden. Een heel lux huisje die net neergezet was. Alles nieuw en compleet!

We hebben snel de spullen uitgepakt en omgekleed in zwemkledij en zijn direct richting de Adriatische zee gegaan. Het water was heerlijk, de temperatuur was 29 graden Celsius! De bodem van de zee is nogal rotsachtig… maar hiervoor hadden we die leuke waterschoentjes bij ons.

Vervolgens hebben we geld gehaald en enkele boodschappen. Morgen is het immers zondag en we weten niet of dan de winkels wel open zijn…

Omstreeks 18:30 zijn we gaan eten bij een eetgelegenheid dicht bij het park. Een gezellig onderkomen waar je kon kiezen uit de Duitse keuken of de Italiaanse. De jongens namen Piza en Léan en ik iets uit de Duitse keuken.

In de avond hebben we lekker op het terrasgezeten, gepraat over de reis en gestart met de boeken die we bij ons hadden.

Figuur 1 Het hotel

Een voordeel van appartementen bij een groot hotel is ook dat er dagelijks schone handdoeken gebracht wordt! En een keer per week wordt het huisje schoongemaakt. Allemaal gemakken die je in de andere huisjes niet heb.

Figuur 2 Nog meer mooie plaatjes van het hotel complex

PLAVA LAGUNA

Zondag 28 juli ’02

Afgesproken was om vandaag helemaal niets te doen. Een beetje zwemmen, lezen of luieren. Michel en Susan hadden al vlot de weg naar het Hotel zwembad gevonden. Terwijl ik uitsliep, Léan wat aan het lezen was en Wouter aan het zonnen of lezen was geslagen, waren de Michel en Susan aan het zwemmen. Tot onze verbazing kwamen ze de handdoeken omwisselen. Toch wel een lekkere gedachte, dat er niet zoveel gewassen hoeft te worden.

Figuur 3 Léan bereidt het ochtendmaal voor

Omstreeks 16:00 uur gingen we met zijn alle naar het strand, snorkel gereedschap mee en natuurlijk de waterschoenen. Nou dit was wel een verassing hoor! Het snorkelen, een hele wereld ging voor ons open! Gisteren gingen we nog onbevangen het water in… maar nu bleek dat er ontzettend veel vis rondzwemt, veel waterplanten en zee-egeltjes. Wouter vond het gisteren nogal slap om met waterschoenen het water in te gaan, maar nu doet hij ze toch wel aan… Die vissen, kleintjes maar ook van ongeveer 40 á 50 cm, zwemmen rustig onder je door. Je kunt ze bijna aanraken, op het laatste moment schieten ze weg als je ze wilt pakken. Allerlei gekleurde visjes kom je tegen, ook verschillende gekleurde plantjes.

Susan schrok er toch wel een beetje van, al die begroeide rotsen en die vele visjes. Maar ze vond het al gauw ook heel interessant! Michel was gelijk al los onderwater! Wouter die dook gelijk als een volleerde duiker rond. Ook dieper water zocht hij op waarna hij als een soort walvis het water uit zijn snorkel spoot. Ook ik probeerde dit, na een nogal zoute slokwater lukte dit ook bij mij.

Door het zoute water blijf je heel goed drijven, in zoetwater heb ik nogal last van het zink effect, maar nu bleef hij ook lekker drijven. Léan kwam later ook, echter die raakte elke keer als ze ging drijven met haar gezicht in het water een beetje in paniek.

Omstreeks 17:30 gingen we lopend naar "Porec" . Dit zou maar 20 minuten lopen zijn… volgens de reisgids. Nou, na ongeveer een uur waren we er, Susan had het na 30 minuten al gehad. Het was wel ontzettend druk hoor. In een grote rij slenterend door de oude steegjes van Porec. Wel heel erg mooi, maar wel ontzettend druk! Ook ontzettend veel Nederlanders in Porec. Je schijnt daar ook grote campings te hebben. (vandaar de vele Nederlanders).

Figuur 4 Oude gebouwen in "Porec"

Eindelijk gingen we op een van de vele terrasjes zitten om te eten. Het was heerlijk om even te zitten en te eten. Maar honger maakt rauwe bonen ook zoet. Hierna zijn we nog enkele steegjes doorgelopen vervolgens zijn we weer huiswaarts gekeerd.

Figuur 5 Spiegelgladde straatjes in "Porec"

In het appartement weer aangekomen zijn we nog wat op het terras gaan drinken waarna Michel en Susan naar bed zijn gegaan.

Maandag 29 juli 2002

Na een warme nacht zijn we gelukkig weer allemaal wakker geworden. In mijn droom was dit namelijk anders. Maar dromen zijn bedrog! Dus Léan ging achter het brood aan en ik dekte de tafel, zette thee en hield de jongens in bedwang.

Na het eten gingen Michel en Susan naar het zwembad om even lekker in zoetwater te zwemmen. Wouter ging weer proberen om bruin te worden, Léan ging de was doen en ik ging de tafel afruimen en afwassen.

In de middag hebben we nog enkele foto’s van het park genomen.

Tekstvak: Susan en Michel waren niet bij het zwembad weg te slaan. Na het zwemmen in het zoute water wilde ze altijd nog even een duik in het zoete water nemen!

Figuur 6 Het zwembad van het Park (Susan)

Ook het uitzicht naar de zee is adembenemend, tussen de tropische bomen door zie je de zee op nog geen 100 meter afstand.

Figuur 7 De zee tussen de exotische bomen door...

In de middag gingen we met zijn vieren snorkelen, Léan koos ervoor om nog even in de tuin te blijven liggen. Zij zou zich later wel melden. Dit bleek ook wel, maar ze kon ons niet vinden, wij waren te ver weg… Ook vandaag weer vol bewondering over het snorkelen. Veel vis, hele scholen vis recht onder je. Als je ernaar grijpt schieten ze een stukje weg, maar niet al te ver. Blijkbaar zijn ze erg gewend aan mensen in het water.

Na het snorkelen even douchen. Ondertussen begon het hevig te onweren en te hozen… (als dat maar goed gaat…). Nu had Susan ook zin gekregen om te gaan rijden, met de regen had ze ook niet veel op. Onderweg leek het wel overstromingen die we op journaal hadden gezien in Athene. Léan die begon cynische grapjes te maken, met toch wel enige angst in haar stem. Maar onderweg naar "Pazin" bleek het toch weer op te knappen. Al gauw was het 25 graden Celsius.

"Pazin" is een oude stad met zeer veel achterstallig onderhoud. In de lokale supermarkt boodschappen gedaan. Ook hier geld dat alles net even duurder is dan in Nederland! Verder nog even gewandeld door de straatjes en enkele foto’s genomen.

Figuur 8 Plaatjes van enkele huizen in "Pazin"

Toch heeft het wel wat als je door deze straatjes heen loopt. De tijd heeft hier echt stilgestaan. Wellicht dat het er zo ook enkele honderden jaren terug ook zo uit zag… alleen waren de wegen dan wellicht niet zo mooi geasfalteerd.

Figuur 9 Léan geniet van het uitzicht...

Vervolgens zijn we weer richting "Porec" gegaan en hebben onderweg een leuk restaurant gevonden! Hier heerlijk gegeten, het restaurant lag een beetje verscholen achter bomen en struiken.

Figuur 10 Het restaurant wat onze favoriet werd!

Weer aangekomen bij ons appartement besloten we om een wandeling langs het strand te maken. Uiteraard ging het de jongens vooral om het ijsje… maar de pret was er niet minder om. De door Susan verwachte zonsondergang verdween achter de bewolking, dus geen mooie rode zonsondergang in de zee… Maar wel een lekkere wandeling langs het strand. Het strand bestaat hier uit een betonnen plateau. Hierdoor hoef je niet over rotsen het strand water in. Maar dicht bij de kant zijn er toch eigenlijk wel veel rotsen, als je verder de zee ingaat dan wordt het zand.

Tekstvak:
Zo’n vakantie doet de familie banden weer helemaal ophalen hé.
De trotse moeder met haar grote zoon!!

Figuur 11 Moeder en zoon in een innig gesprek

Na de wandeling hebben we thee gedronken en allemaal lekker zitten lezen op het terrasje voor de deur.

Dinsdag 30 juli ’02

Vandaag weer lekker uitgeslapen tot 10:00 uur. Léan ging weer voor het brood en Wouter heeft de tafel gedekt.

Na het eten gingen Michel en Susan naar het zwembad om met de spelletjes van het hotel mee te doen. Wouter vond een slang in het park… een zwarte van ongeveer 60 cm! Léan ging direct van de mat naar de stoel op het terras.

Verder hebben we vandaag gezwommen, gesnorkeld en lekker gegeten. In dezelfde tent als gisteren. Het eten was weer heerlijk. Voor de verandering hebben we omstreeks 16:00 uur nog wat brood met een hardgekookt eitje gegeten.

Verder heerlijk uitgerust!

Woensdag 31 juli ’02

Vandaag een zelfde dag als gisteren.

Alleen zijn we nu in "Porec" gaan eten. In Porec nog een e-mail naar moeders gestuurd! Een internet café met allemaal Mac’s. Verbinding was nou ook weer niet gigantisch snel, maar beter iets dan helemaal niets, toch? Hierna nog het Romeinse huis bezocht, in de straat Decumanus. Toch een huis met enige 20^ste eeuw aanpassingen. Het gaat hier om het idee. Decumanus was in de Romeinse tijd ook Decumanus, de straatnaam is in al die eeuwen niet gewijzigd! De straat zelf lijkt ook wel uit die tijd! Grote marmeren blokken die spiegel glad zijn! Vandaag is ook het boek van Harry potter uit! Dus nu mag in de auto ook gewoon muziek aan… ’s Avonds heeft Michel en Susan een soort mini disco in het hotel "Materada" . Een mooi groot hotel dat direct aan het strand ligt. Ook de moeite waard om eens te gaan bezoeken als we samen ooit nog alleen op reis gaan. Schrijven in het boekje erbij… Terwijl Michel en Susan stonden te dansen brak er een geweldig onweer los hé! Niet te kort. Er kwam geen eind aan. Die donders die rollen zo lekker tussen de bergen door. Heel imposant om dit te horen hoor! Wouter was alleen in het huisje gebleven. Deze had plotseling last gekregen van een schoonmaak woede aanval. Alles netjes aan kant en de thee net gezet toen wij thuis kwamen. Hij had zelfs de was van de buren binnen gezet! (of kwam dit door die leuke dochter dat hij nu ineens aan de was van de buren dacht…)

Figuur 12 De jongens langs het strand in de avond

‘s Morgens om 6:00 uur (!), in de ochtend, ging het nog even verschrikkelijk te keer. Het leek wel een wolkenbreuk…

Donderdag 1 augustus ’02

Uiteraard ging Léan weer boodschappen doen, ondertussen de jongens de tafel dekken en thee zetten. Omstreeks 10:00 uur kwamen de schone handdoeken weer.

Michel en Susan zijn weer gaan zwemen en daarna de spelletjes ochtend. Ze kwamen pas weer omstreeks 14:00 uur terug. Wouter had gewoon nergens zin in. Behalve wat overgooien met een balletje. Er was heel veel alg in de zee, hierdoor was het snorkelen geen succes. ’s Middags heeft Léan een soort keuken prutje gemaakt van tomaat, ui en ei. Best wel lekker op zo’n warme dag! We zijn weer naar dat verre restaurant waar we maandag ook gegeten hadden. Hierna toch even naar "Porec" naar die leuke ijscomannetjes. Deze staan te schreeuwen achter de toonbank! Best wel grappig. Nog even langs de haven gelopen, hier een paar achterlijk grote jachten gezien! Ook aangeklampt door de boottrip handelaren. Wellicht dat we dit zaterdag gaan doen?

Hierna nog even naar een meidengroep staan luisteren, klonk best wel leuk! Vooral Wouter stond te genieten van de verschillende mooie meiden… stemmen.

Figuur 13 Stoere Wouter

We kwamen pas om 22:00 uur thuis! Het was vooral voor Susan een domper dat ze direct naar bed moest… Na een paar glazen wijn gingen wij ook naar bed.

Vrijdag 2 augustus ’02

De verjaardag van Michel en Susan. De verjaardag hadden we in Nederland al gevierd. Hier hadden we alleen de kaart van oma en een schepnetje voor beide… (ik denk dat Michel dit wel een leuk cadeau vond, Susan iets minder)

Omdat de jongens jarig waren mochten ze kiezen wat ze wilden gaan doen, dit was o.a. waterfietsen en kanovaren. Waterfietsen deden we met zijn vijven, heel leuk, een waterfiets met een glijbaan. Veel lol bij de jongens, Léan en ik hebben vooral lekker in de zon gezeten.

Het kanovaren deden we met zijn vieren. Léan vond het maar niks zo’n kano. Er waren nu alleen maar twee persoonskano’s beschikbaar. Michel en Wouter bij elkaar en Susan en ik. Susan vond het ver van de kant best wel een beetje eng worden, vragen of er haaien zijn, zenuwachtig doen, enz.

’s Avonds mochten de jongens kiezen waar we gingen eten. Dit was weer het bekende restaurant! De waardin begroete ons zeer uitbundig. Ze zag natuurlijk ook dat we vaste klant aan het worden waren. Susan zag haar kans schoon en bestelde een biefstuk met champignonsaus, Wouter biefstuk met ei, Michel kalf snitschel en Léan en ik een biefstuk met champignonsaus… Bij het afrekenen kregen we weer een heerlijk likeurtje. Na de vermelding van het feit dat Michel en Susan jarig waren kreeg Susan een pannenkoek met chocolade, Michel een cola en Wouter ook een likeurtje… gratis. (nou toch een leuke geste)

Figuur 14 Gezellig in het restaurant

In de avond nog even door Porec gelopen. Michel eindelijk zijn stuiterballetje gekocht voor 50 Kuna! (€ 7). Nog even langs de jachthaven. Hier weer diverse aanbiedingen om met een boottocht mee te gaan.

Hierna lekker op het terras nog even wat gedronken met zijn allen. Susan vond het nog nodig om een glas stuk te gooien. Het is nu ook besloten dat we zondag een boottochtje gaan maken.

Zaterdag 3 augustus ’02

Vandaag schone lakens gekregen, tegelijk met de handdoeken… Verder zijn de jongens weer gaan zwemmen in het zwembad, maar deze waren weer snel terug. Er was geen ‘Animation’ in het weekend.

Wouter is het zwemmen een beetje zat en besluit voor de rest van de dag niets meer te doen. Susan en Michel zullen vanmiddag nog wel gaan zwemmen in de zee.

Léan heeft haar moeder even gebeld, deze is nu ook weer gerust (beide denk ik). Susan heeft oma ook nog even gesproken, nadat oma beloofd had dat het met Miepie allemaal goed gaat, is het telefoongesprek beëindigd. Hierna zijn Léan en Susan naar Porec gelopen! Hier om de kerk en kerkhof te gaan bekijken. (hebben ze uiteindelijk niet gevonden)

Nadat ze terug waren gekomen zijn Michel en Susan nog even gaan zwemmen, hierna zijn we Piza’s gaan eten in het restaurant die we passeren als we naar het strand toe lopen. Na het eten zijn we weer als gewoonlijk een ijsje gaan eten. De zonsondergang bekeken bij het hotel Materada.

Figuur 15 Zonsondergang in Istrië

We zijn met zijn alle vroeg naar bed gegaan omdat we morgen met de boottocht mee willen. Hiervoor moeten we om ongeveer 9:00uur uit het huisje vertrekken.

In de nacht heeft het nog even geonweerd, Léan heeft dit gehoord. Ook op de auto was sporen van ‘zandregen’ te zien.

Zondag 4 augustus ’02

Vandaag ging om 7:00 uur de wekker! Léan weer boodschappen doen, de jongens de tafel dekken en ik mezelf scheren. Samen gegeten en weer opgeruimd, omstreeks 9:00 uur zaten we in de auto om naar Porec te gaan.

Ondanks het zoeken naar een parkeerplek waren we ongeveer drie kwartier te vroeg! Het schip de Movrie vertrok vijf minuten na ons aankomst op de boot de Princess. De jongens hadden gekozen voor de Princess. Het zou vandaag zeer rustig zijn omdat er dan de grote “wechsel” is. Verschillende families gaan terug en de nieuwe families die nog geen tijd hebben gehad om de boten te bekijken.

Figuur 16 De boot "Princess"

Nou, toevallig vandaag was het schip geheel afgeladen! Nu met een volledige Slovenische familie. Deze hadden ook nog zelfgemaakt drank bij zich. Op een gegeven moment kreeg ook ik een plasticbekertje aangereikt! Juist op dat moment zag ik een Italiaan een grote slok nemen, hij dacht dat het water was… vervolgens een luide schreeuw en een rondvliegend bekertje overboord! Hij verging zowat… dus ik heel voorzichtig nippend. Volgens mij was dit pure alcohol! Die Slovenen stonden uitbundig te lachen hoe de Italiaan duidelijk maakte dat hij een stuk slokdarm kwijt was.

De reis viel uiteindelijk heel erg mee! Toen al die Slovenen aan boord kwamen, luidruchtig lallend, had ik hem wel even zitten hoor, we gingen namelijk aan boord met de gedachten dat we lekker rustig en uitgebreid konden gaan zitten.

Figuur 17 Porec vanaf de achtersteven van de "Princess"

De reis ging vanaf Porec naar Rovinj (een uitstap van 2,5 uur) en Vrsar. Ook nog even naar de piratengrot in het Lim Fjord . Eten en drinken was allemaal inclusief. Het koste in totaal 475 Kuna (ong. € 65,00). Je moest van te voren kiezen voor vis of vlees. Ik was natuurlijk eigenwijs en was de enige met vis, de andere allemaal vlees. Later bleek dat je aparte groepen had, namelijk de vlees en de vis groep. Ook apart eten dus… lekker gezellig. Maar het eten viel niet helemaal tegen, wat kan je ook verwachten voor dat geld.

Bij het piratengrot aangekomen zat ik dus in het restaurant te genieten van de vis, er is hier dus helaas geen foto van gemaakt.

Bij Rovinj zijn we er voor langere tijd uitgegaan. Goeiedag zeg, op het heetst van de dag! Lekker warm door de straatjes van Rovinj slenteren. Wel heel mooi, maar net even te warm.

Figuur 18 De SkyLine van Rovinj

Het duurde niet lang of Susan kwam al met allerlei pijntjes en problemen. We hebben nog wel even heel lekker ijs gegeten, hier bleek later dat we veel te veel hadden betaald… maar ach, het was wel heel erg lekker ijs.

Figuur 19 Smalle straatjes in Rovinj

Nadat we ook nog verkeerd liepen was de paniek bij Susan al helemaal compleet geworden. Maar we waren nog op tijd, zelfs nog om wat frisdrank bij een Discont winkel te halen. Dit was toch wel lekker hoor. Susan knapte helemaal op van kauwgom(?) en natuurlijk water. Het zweet liep met straaltjes van onze gezichten zeg. Gelukkig hadden we weer onze oude stek kunnen bemachtigen, een tafel in het midden onder de luifel, bovenop de boot!

Bij Vrsar stopte we weer om hier twee uur te kunnen zwemmen. Nou, Susan was hier wel aan toe hoor! Het is toch zo dat als je om een bepaalde tijd ergens moet zijn, je de laatste drie kwartier á uur constant op je horloge zit te kijken. Vooral Susan had haast om op de boot te komen! Susan en Michel wilde namelijk helemaal voorop de punt! Haar teleurstelling was dan ook héél erg groot toen ze huilend terugkwam omdat de grote jongens haar hadden weggestuurd. Toen gingen ze maar boven op de kajuit zitten met nog een Nederlands kind, ze hadden al gauw wat ruzie met Sloveense kinderen… het was gelukkig nog maar een klein stukje.

naar de Lim Fjord (tussen Vrsar en Rovinj) vandaar naar Rovinj en terug naar Vrsar en dan weer terug naar Porec.

De Plaats van bestemming!

Figuur S 20 Overzicht van Istrië

In Porec zijn we eerst de tassen naar de auto wezen brengen, toen weer terug naar de haven om te eten. (waarom we de tassen naar de auto gebracht hadden weten we nog steeds niet…) We kwamen bij een restaurant met een ober die ons heel handig naar binnen begeleide. Dit deed hij ook heel handig bij andere klanten, wij waren dus niet de enige die gemakkelijk te lijmen waren. Hij was ooit eens in Nederland, in Breda, Brabant en had het millennium in Arnhem gevierd. Alles was tiptop en lekker, lekker, driemaal lekker. Als iemand dit een of twee keer zegt, dan is het leuk, maar constant na iedere zin, daar word je melig van, de jongens die kwamen op een gegeven moment niet meer bij… Uiteindelijk toch lekker gegeten. Hierna zijn we langzaam lopend naar de auto gegaan.

’s Avonds hebben we weer gezamenlijk wat gedronken, Susan hield haar traditie hoog door weer een glas tegen de stenen vloer aan te gooien. Ja, ook deze keer was de vloer harder dan het glas. ’s Nachts onweerde het verschrikkelijk zeg, grote knallen, een berg water wat naar beneden kwam zeg. Gelukkig konden we de volgende ochtend hier niets van merken.

Maandag 5 augustus ’02

Vandaag gaan we naar de Jamma Baredine. Dit is een grote grot. Na het ontbijt gingen de jongens aerobic in het water doen en daarna met de Animation club aan de gang. Hierna nog wat gegeten en vervolgens de auto in om naar de koele grotten te gaan.

Na enige discussies tussen Susan en mij zijn we uiteindelijk wel gegaan. Susan en ik hebben vandaag niet zo’n goede band…

De grot is niet in bergachtig gebied, wat wij wel verwacht hadden, maar een groot gat in de grond.

Figuur 21 Ingang van de Jama Baredine

In de grot ga je ongeveer 60 meter de grond in, indrukwekkend dat dit allemaal al zo oud is hé, al miljoenen jaar oud. Er zijn stalactieten die al meer dan 100.000 jaar oud zijn! Wat wel leuk was dat bij de ingang van die gigantische padden zaten… die worden ongeveer 100 jaar oud! Heel diep in de grot zagen we ook een soort salamander, geheel wit en geen ogen. Wel een paar voelsprietjes. Wonderbaarlijk allemaal.

Figuur 22 De Jama Baredine

Het was er ontzettend vochtig en de temperatuur is daar constant 14 graden Celsius.

Hierna zijn we een rondje omgereden. Dit tot volledige instemming van Susan… (dus niet) die al opperde om te gaan zwemmen… Nou, zoals al eerder geschreven was vandaag de relatie tussen Susan en mij niet echt geweldig. Je zag best wel dat Susan moeite deed om zich goed te houden, echter alles ging bij haar mis, zo ook haar humeur.

Maar we hebben toch wel genoten van het platte land van Istrië. Héél veel groen, veel bossen, een beetje lage bomen en hier en daar een wijnboerderij ertussen.

De rit ging via Jama Baredine naar Karojba, Pazin, Zminj, Kanfana, Sv Martin, Lim Fjord, Vsar, Porec, Hotel Plava Laguna (Wouter had zijn haarlak vergeten!) en dan naar restaurant Grill Istarska Konoba Bujici. Hier hebben we weer heerlijk gegeten. Hier hebben we nog enige discussie gehad… dit resulteerde in géén ijsje vanavond. Vervolgens naar het appartement gegaan en wat thee gedronken. Na verloop van tijd kwam Susan ook bij en bood excuus aan, waarna ik natuurlijk ook mijn onredelijk gedrag kenbaar maakte… (Toch nog alles goed gekomen)

Dinsdag 6 augustus ’02

Vandaag gaan we naar Pula, nadat de jongens naar de Animation club gegaan zijn. Hebben we nog wat gegeten en zijn we op weg gegaan naar Pula. Het was ontzettend druk onderweg, veel botsingen gezien… Het regende onderweg ook nog een beetje. Hierdoor was er ook weinig commentaar van de jongens om een tijdje in de auto te zitten. In de buurt van Pula kwamen we in een hele lange file terecht. Net toen we de stad in reden besloten we eigenlijk weer terug te gaan. Als er al zo’n lange file staat, dan moet de stad wel erg vol zijn, het was een beetje bewolkt, dus veel mensen zouden het idee hebben om een dagje te gaan winkelen/statten…

We draaide uit de file toen Wouter ineens riep dat hij het amfitheater zag staan. Een gigantisch bouwwerk uit de Romeinse tijd. Hierop direct de auto in een zijstraat geparkeerd en naar deze Arena gelopen.

Toen we eenmaal binnen waren voelde je wel heel erg klein hoor. Zo’n groot gebouw 1900 jaar geleden gebouwd en een groot deel staat er nog! De gebouwen die we tegenwoordig bouwen gaan maximaal 100 jaar mee… En dan te bedenken wat een gevechten in zo’n arena plaatsvonden en welke evenementen er in de loop der tijden gehouden zijn. Mensen als Atilla de Hun, Karel de Grote, Michel Angelo, Napoleon, etc. hebben dit zelfde gebouw door de jaren wellicht ook betreden. Eigenlijk een geweldige gedachte. En dan te bedenken hoe klein die mensen die tijd waren. En hoe groot die stenen die ze op elkaar wisten te stapelen.

Figuur 23 De Arena in Pula

Michel en Susan waren nogal uitgelaten voor het grote gebouw.

Figuur 24 Diverse foto's van de Arena

Na het bezoek aan de arena zijn we doorgelopen naar het centrum. We volgden eigenlijk de bordjes naar McDonalds… Plotseling stonden we voor een Romeinse poort, Slavoluk Sergijevaca.

Figuur 25 Romeinse poort, Slavoluk Sergijevaca

Het begon net een beetje te regenen, maar we vluchtte even de McDonalds in… Vervolgens zijn we onder de poort gegaan en richting het Forum gelopen. Hier staan een paar oude Romeinse gebouwen. Deze gebouwen worden nu gebruikt als raadhuis.

Figuur 26 Het Forum, Romeinse gebouwen

Vervolgens hebben we het rondje afgemaakt richting de Arena.

Het valt op dat dit een oude stad is met toch meer onderhouden gebouwen. In bijvoorbeeld Porc en Pazin zijn de huizen totaal verwaarloosd, verf kennen ze daar veelal niet. Pula, daarentegen is onderhouden en ziet er meer als een grote stad uit.

Figuur 27 Beter onderhouden gebouwen

Vanuit Pula zijn we weer richting Porec gereden. We kwamen nu minder ongelukken tegen… gelukkig maar. Toevallig kwamen we weer langs ons stam restaurant en hebben daar weer lekker gegeten. Susan had nu een betere bui dan gisteren, hierdoor waren we allemaal een stuk vrolijker aan het eten!

’s Avonds was er een minidisco voor Michel en Susan. Dit weer in het Hotel Materada . Léan en ik hebben genoten van een kop koffie en een groot glas bier. Léan had de koffie… dit was espresso. Een heel kleine espresso hoor… ik had het niet meer. Één slok en de espresso was weg. Maar we hebben toch even van de muziek genoten. Michel en Susan kwamen ons ophalen om vervolgens langs het water weer terug te keren naar ons appartement.

Wouter was wel meegelopen naar het hotel, dit om een ijsje te scoren onderweg. Bij het hotel aangekomen is hij weer naar het appartement gegaan. Bij thuiskomst was wel alles netjes opgeruimd! Hij was ook aan het spelen met de Tsjechische buurjongen.

Omstreeks 23:15 gingen de jongens naar bed… morgen maar uitslapen.

Woensdag 7 augustus ’02

Vandaag is het plan om naar Opatija te gaan. Dit schijnt een moderne stad met mooie huizen en straatjes te zijn. Het ligt aan de andere kant van Istrië, namelijk in de Kvarner. Dus omstreeks 13:00 uur gaan we op pad.

We gingen weer richting Pazin, echter gingen we nu een iets andere route, een veel mooiere route, echter het wegdek was wel een stuk beroerder… Vanuit Pazin richting Reijak.

Figuur Mooie vergezichten en wolken richting Pazin

Onderweg mooi natuurgebied gezien, van het redelijke platteland bij Porc naar de hoge bergen in de buurt van Opatija.

Opatija is niet zo’n vakantie stad als Porec. Het is een heel ander gebied, alle gebouwen zijn totaal anders. En het is er niet zo toeristisch… We hebben ongeveer 2 uur rondgelopen, een ijsje gegeten in hotel Millennium en zijn vervolgens langs de kust richting het appartement gereden.

Figuur 29 Overzicht over de baai in Opatija en het hotel Millennium

De kustweg is werkelijk een hele mooie weg om te rijden… je moet alleen oppassen voor die wilde Kroaten, die proberen vaak uit of je ook met zijn drieën kan rijden op een smalle tweebaansweg met héél veel bochten.

Eenmaal weer in het appartement aangekomen hebben we heerlijk gegeten in het restaurant waar we eerder deze week een pizza gegeten hebben.

De jongens gingen hierna spelen met hun nieuwe Tsjechische vriend. Wouter had gisteren al vriendschap gesloten, maar nu zijn ze alle drie erg zoet met een vriendje die ze niet verstaan.

Donderdag 8 augustus ’02

Vandaag gaan we niet zoveel doen. Geen plannen om weg te gaan. Gewoon de jongens eerst lekker naar die Animation club (ook een hele goede uitvinding!) en daarna even in zee zwemmen en/of snorkelen.

Hierna wat gegeten en toen zijn we met zijn alle naar de zee gegaan. Het was heerlijk weer, allemaal bijna verbrand. Er was geen wolkje aan de lucht te bekennen!

’s Avonds zijn we naar een ander restaurant gegaan, een die vlak voor ons stam restaurant staat. Het is er altijd erg druk, vandaar dat we altijd iets verder rijden. Het was er erg goed. We hebben heerlijk gegeten.

Na het eten zijn we naar Porec gegaan en hebben het dorpje nogmaals in de rondte gelopen. De jongens en ik hebben nog even in een simulator gezeten. Best wel leuk hoor, zo’n kleine capsule die door hydraulische cilinders heen en weer geschud worden.

Nog even op de veranda zitten lezen en daarna naar bed.

Vrijdag 9 augustus ’02

Vandaag is het de laatste dag! Helaas, de jongens zijn het nog steeds niet zat. Léan die begint al langzaam te pakken… Het is de bedoeling dat we morgenochtend héél vroeg vertrekken.

We worden wakker en helaas regent het… het moet zo zijn denk ik. De jongens gaan nog lekker naar de Animation Club. Dit voor de laatste keer.

’s Middags begint het weer lekker weer te worden, Léan en ik gaan nog een stukje wandelen. Michel en Susan zijn de hele middag in het zwembad. Léan pakt alles rustig in. (zoveel is het nou ook weer niet…) Hierna gaan we in de auto om wat in ons stam restaurant wat te gaan eten. Maar eerst gaan we richting Lanterna om te kijken wat voor vakantie plaats dit is. Nou, het is wel een hele grote vakantie locatie! En dan te bedenken dat die mensen net zoveel strand hebben als wij in Plava Laguna. Nou, dit lijkt ons dus niet zoveel, zoveel mensen op één stukje land.

Voor de laatste keer gaan we naar het restaurant, of we moeten volgend jaar weer gaan. Iedereen is het er over eens, het was een heerlijke vakantie! Dit moeten we meer doen.

Zaterdag 10 augustus ’02

We zijn gisterenavond redelijk vroeg naar bed gegaan, omstreeks 22:00 uur. Het begint om 00:00 uur zwaar te onweren, omstreeks 02:00 uur wordt het weer rustig. Ikzelf heb een paar uurtjes geslapen, maar wordt 01:45 uur wakker en krijg de slaap niet meer te pakken. Na 15 minuten sta ik op en begin met te scheren, iedereen wordt langzaam wakker en voor we het weten zitten we om 02:30 in de auto. Nog even de telefoonkosten afrekenen en we gaan om 02:45 onderweg. Het is net droog, het heeft behoorlijk geplensd, er liggen grote plassen en overal van die kleine stenen op de weggespoeld.

De reis ging zeer voorspoedig! Hoewel we heel vroeg gingen rijden was het toch behoorlijk druk onderweg. Vooral Italianen en Duitsers die het land in kwamen. Bij de tol poortjes en de grensovergangen ging het allemaal heel voorspoedig. Alleen de grens overgang naar Oostenrijk duurde ongeveer 35 á 45 minuten. Alles bij elkaar veel korter dan de heen weg. In de tegenovergestelde richting was het toch even anders, zeer lange files, ondanks dat het zo vroeg was…

’s Ochtends zijn we bij de McDonald’s een ontbijt gaan nuttigen. Viel niet helemaal tegen moet ik zeggen, maar ja ik had n ook wel een geweldige honger! En natuurlijk eind van de middag zijn we bij de McDonald’s gaan eten… (tsja wat wil je met nog jonge kinderen)

We kwamen ongeveer 19:00 uur aan! Toch nog vlot gedaan, we hebben omstebeurt gereden, dit ging behoorlijk goed. Ik was behoorlijk uitgerust en had heel veel energie…

Conclusie

Deze vakantie overtrof tot nu toe alle vakanties. Dit kwam door het mooie weer, de humeur van de jongens, vrijwel géén onvertogen woord, géén ruzies, heel erg ontspannen sfeer.

We denken erover om volgend jaar weer naar deze locatie te gaan. Het weer was goed, op enkele onweersbuien na dan, mensen zijn vriendelijk, voldoende accommodatie voor de jongens, wat wil je nog meer.

In deze vakantie zijn we allemaal lekker tot rust gekomen, en dat is precies wat we wilde!

16 oktober 2007